راضیه حسینی: معاون رفاه وزارت کار: «در بودجه امسال ۹۹۶ هزار میلیارد تومان به کالابرگ اختصاص دارد. درخواست افزایش مبلغ کالابرگ به دولت ارائه شده است.»

حالا چه عجله‌ای است؟ ما که راضی نیستیم در این اوضاع‌واحوال، درخواست افزایش مبلغ کالابرگ را به دولت بدهید. بعد دولت اعلام کند در حال برنامه‌ریزی برای افزایش این مبلغ است. بعدتر شما اعلام کنید دولت تمام تلاش خود را برای افزایش به کار می‌برد.

بعد از شش ماه دولت بگوید کارگروه ویژه‌ای برای تعیین مبلغ مناسب در نظر گرفته شده است. در شش‌ماهه‌ی دوم بالاخره خبر برسد که مبلغ کالابرگ قرار است به میزان مشخصی افزایش یابد، ولی کمی زمان می‌برد؛ و در این مدت کالاها هزار و پانصد و شصت شش مرتبه افزایش پیدا کنند و مردم آن‌قدر در گرانی غرق شوند که اصلاً یادشان برود قرار بود مبلغ کالابرگ اضافه شود.

می‌ترسیم با این حجم افزایش قیمت از یارانه و کالابرگ بگذریم و به بقا برگ برسیم. پولی که قرار است فقط برای زنده نگه‌داشتن مردم به حساب آن‌ها واریز شود. دقیقاً وقتی یارانه و کالابرگ از نا افتادند و دیگر جانی نداشتند، بقا برگ وارد میدان می‌شود و تنفس مصنوعی به آن‌ها می‌دهد و کاری می‌کند تا ماه بعد دوام آورند.

تازه وقتی نام سومی به کمک‌های دولت اضافه شود، کلاس کار هم بالا می‌رود. همه می‌گویند ببینید مسئولان چه‌قدر به فکر مردم هستند که سه نوع کمک وارد میدان کرده‌اند!

نگران نباشید. لازم نیست زیاد خرج این سومی کنید. تابه‌حال مردم چه‌طور دوام آورده‌اند؟ احسنت! ما هم مثل شما نمی‌دانیم؛ پس در ادامه هم همان‌طور دوام می‌آورند.

شما فقط به اعلام حمایت‌های خود ادامه دهید، ما هم سعی می‌کنیم با همه‌شان ذوق کنیم و امیدوار باشیم که بالاخره یک روزی می‌توانیم با آن‌ها تا نیمه‌ی ماه دوام بیاوریم.

از شما چه پنهان، ما حتی گاهی امیدوار می‌شویم بالاخره یک روزی می‌رسد که بتوانیم بدون نیاز به صدقه و کمک از دولت، مثل مردم عادی و معمولی، باعزت و بی‌نیاز از یارانه و کالابرگ، زندگی کنیم و چشم‌انتظار واریز هیچ کمکی نمانیم. خودمان هم نمی‌دانیم این‌همه امیدواری را از کجا می‌آوریم، فکر کنیم ژن‌مان این شکلی است.

• نویسنده : یزدفردا
• منبع خبر : خبرگزاری فردا